Dit is het laatste bericht van mijn weblog, vanaf nu zullen er geen nieuwe berichten meer verschijnen.

Reden is dat ik eigenlijk niet genoeg tijd heb om een echt leuke log in elkaar te zetten, in combinatie met reacties van enkele mensen.

Dank voor alle mensen die mijn log bezocht hebben in de afgelopen tijd.

In deze nacht nét na mijn verjaardag maar wer een logje. Op zich rustige verjaardag gehad, wel wat leuk bezoek gehad van familie en vrienden. Meteen maar eens tijd voor een nieuw logje. En aangezien foto’s kijken vaak toch veel leuker is dan hele lappen tekst lezen, veel foto’s in deze log.

Zondag 12 november was de provinciale finale Gelderland van het VARA Kindersongfestival, waar ik jury was. Het was een bijzondere dag, en wat nu de reden was….? Was het vanwege de speciale (monumentale) locatie? Was het omdat ik jurylid was? Was het omdat we een exclusief gastoptreden van het Kinderen Voor Kinderen koor hadden? Of was het gewoon omdat de kandidaten allemaal zo goed waren? Wat het nu precies is geweest weet ik niet, laten we het er maar op houden dat het een samenkomst van al het bovengenoemde was. Hieronder een foto-impressie van de dag.

Winnares van vorig jaar en mede-jurylid Cherida Krijgsman trad op met ‘Het kind van 10 miljoen’.

Lotte van de Bor met ‘Ben zo benieuwd’, een kippevel-momentje. Ze won uiteindelijk de finale.

Judith Vriesema met ‘Een beetje uit m’n doen’, met een mooie en al erg volwassen stem, werd tweede.

Babette Labeij, Sam Leijten en het Kinderen Voor Kinderen koor zingen hier live ‘Mijn beste vriend’.

Romee van Raaij met ‘Podiumbeest’ werd derde.

Na de pauze zong het Kinderen Voor Kinderen koor ‘De coolste DJ’ en ‘Bewegen’.

Babette als haar Engelse tweelingzus die ‘I have so waanzinnig gedreamd’ kwam zingen.

Het moment waarop ik bekend mag maken wie de derde prijs heeft gewonnen.

Onze presentatrice met de winnares.

Woensdag 15 november hebben we met Accona opgetreden in verzorgingshuis De Vier Dorpen in Beekbergen. Al bijna zo’n beetje ons tweede huis, hier hebben we ooit ons allereerste optreden gehad en zijn we regelmatig teruggekomen. We waren een beetje gehandicapt doordat we een aantal spelers misten, en door omstandigheden was onze drummer wat aan de late kant, maar hoewel we wel eens beter gespeeld hebben, denk ik dat we niet mogen klagen over het resultaat.

Zaterdag 18 november heb ik opgepast op mijn kleine neefje en nichtje Simon en Esther. In feite heb ik ze niet veel gezien, alleen bij het in bed stoppen en vlak ervoor, maar het is toch een prettig idee als er iemand in huis is als de kinderen slapen en de ouders zijn een avondje weg.

Zondag 19 november was het wéér tijd voor een feestje, ditmaal van Cheyenne Krijgsman. Eigenlijk was ze woensdag jarig, maar omdat ze zelf die dag druk was en het zowiezo veel leuker is in het weekend te vieren, werd het zondag. Uiteraard was er veel familie van haar, maar ook bijv Kelly van haar Annie-groep, een aantal ‘fans’ van haar die ze ook kent via de musical Annie. Het was enorm gezellig, zowiezo leuk om bij zo’n muzikaal gezelschap te zijn, we hebben een groot gedeelte van de dag en avond muziek gemaakt. Nu moet ik erbij zeggen dat ze een enorm grote muziekkamer hebben met een heuse vleugel. Dus ik achter de vleugel, Christian met z’n gitaar en de rest zingen. En leuk dat het klonk. Er zijn wat filmpjes gemaakt door iemand, helaas wel in een bestandsformaat dat niet iedereen kan lezen, ben ik bang. Desondanks voor de liefhebber toch twee filmpjes van deze zondag.

filmpje 1
Dit was ergens ‘s middags met iedereen rond de piano, we zingen het liedje ‘Twee dromen’ van Kinderen Voor Kinderen 27. Cheyenne houdt haar voet op de pedaal, daarom klinkt het soms helaas wat door, maar haar geweldige zang maakt alles goed.

filmpje 2
Dit was ‘s avonds met Cherida. Cherida was er de rest van de dag niet, omdat ze moest optreden met Kinderen Voor Kinderen op de Dam. Maar toen ze eenmaal thuis was wilde ze natuurlijk ook meezingen. Dit was aan het eind toen zij en ik een paar van haar eigen KvK-liedjes deden. Hier spelen we ‘Het kind van 10 miljoen’, dat ze een week eerder zong tijdens de finale van het Kindersongfestival.

Morgen (eigenlijk vandaag, want het is al zaterdag) naar een optreden van Rednex, zoals het er nu naar uitziet, en zondag neem ik een kijkje op de repetitie van het ex-KvK-koor ivm een optreden voor Warchild in december. Maar meer daarover later.

Het is alweer ruim een week geleden, maar ik wil er toch nog iets over vertellen. Op zondag 28 januari ben ik naar Antwerpen geweest, waar Cheyenne en Cherida mee zouden doen aan een talentenjacht.

Om een uur of twaalf zat ik in de auto, en rond twee uur kwam ik bij " ‘t Karveel " in Antwerpen, het café waar alles plaats zou gaan vinden. Overigens niet nadat ik eerst verkeerd was gereden en een vriendelijke Belg me de weg had moeten wijzen.
De talentenjacht zou om 15.30 uur beginnen, maar Cheyenne en Cherida moesten zich om 14.30 uur melden. Maar omdat Cherida vantevoren eerst nog moest optreden in Amsterdam met haar groep van de Babette Labeij zangschool en ze het waarschijnlijk niet gingen halen, hadden ze mij gevraagd voor de zekerheid ze alvast aan te melden. Of in ieder geval te melden dat ze wél kwamen. Afijn, na dat gedaan te hebben moest ik nog even een bank opzoeken, want met een budget van 70 cent contant kom je niet zo ver in een café. Dus ik naar de overkant van de straat, pas in de gleuf…. en deze werd geweigerd. Na nog een paar keer proberen heb ik het maar opgegeven en ben naar een andere bank een paar honderd meter verder gelopen. Ook hier de pas in de gleuf en….. wederom geweigerd. Rare banken, die Belgische banken. Aangezien er geen andere bank in de buurt was, ben ik maar weer naar ‘t Karveel gegaan en heb gewacht tot Elly, Wim, Cheyenne en Cherida aankwamen om met hun iets te kunnen regelen voor die dag, zodat ik toch binnen kon.

Cherida al tekenend en heel verbouwereerd kijkend omdat ik ineens een foto van haar nam

Rond 15.15 uur kwamen Christian en Mariska ook aan en de ploeg was compleet.  Christian had me nog gebeld tijdens m’n bankzoektocht, en toen ik vroeg of hij de weg wist omdat ik verdwaald was zei hij "ik kom wel vaker in Antwerpen, dus dat lukt wel". Ik wilde nog de makkelijke route van de Belg uitleggen, maar dat hoefde niet, hij kon het wel vinden. Wel, hij had het gevonden, maar wel na net als ik de weg kwijt te zijn geraakt.

Cherida en Christian aan de friet

Ik had voor Cheyenne nog een kadootje meegenomen, namelijk het liedje ‘Dapper & Sterk’ dat we een paar weken eerder bij Christian hadden opgenomen op een CD gebrand met een compleet single hoesje en alles erbij. Ze vond het erg mooi en we hebben besloten om het hoesje ook op hun website te zetten, zodat iedereen het nummer zelf op CD kan branden en het hoesje kan uitprinten, zodat ze een échte single van Cheyenne hebben.

Mariska en Cheyenne knus samen

Eenmaal binnen bleek dat het nog wel even ging duren voordat Cheyenne en Cherida aan de beurt waren. Ze begonnen een uur te laat (16.30 uur) en er waren 63 deelnemers (80 opgegeven, maar niet allemaal komen opdagen) uit zowel Vlaanderen als Nederland, en het waren ook niet allemaal kinderen. De leeftijden liepen uiteen van 9 (Cherida) tot een jaar of 60. Na een paar mensen gehoord te hebben viel op dat het gemiddelde niveau echt behoorlijk hoog lag. Niet voor niets deden er mensen mee die de top 10 van Idols in Vlaanderen hadden gehaald.
De nummer 11 van Idols Vlaanderen, Piet, zat aan hetzelfde tafeltje als wij en er ontstond een leuk gesprek met hem en een vriendin van hem, Elke. Daardoor ging de tijd erg snel en op een gegeven moment werden Elke, Cheyenne, Cherida en nog twee anderen omgeroepen om zich gereed te maken. Elke moest eerst zingen (klonk best goed!) en direct daarna waren Cheyenne en Cherida aan de beurt.

Cheyenne en Cherida tijdens het aankondigingsgesprekje

Ik was erg benieuwd hoe ze het er vanaf zouden brengen, eerst deden ze samen ‘Mama is morgen van mij’ en de zaal ging plat! Daarna kwam Cheyenne nog alleen met ‘Dapper & sterk’ met de door mij ingespeelde pianoversie als geluidsband. Het publiek brak de zaal af, zo enthousiast waren ze!
Ik had echt zoiets van "als die niet door zijn dan weet ik het niet".

En dan showtime!

Vanaf de zijkant van het podium gezien

Want ja, dat had ik nog niet verteld, de beste 15 zouden doorgaan naar de finaleronde op 29 april, aangevuld met twee mensen die door het publiek gekozen zouden worden, in totaal 17 dus.
Toen duurde het wachten lang, maar gelukkig was het erg gezellig met onze nieuwe vrienden, dus we vermaakten ons wel. Christian en Mariska moesten op een gegeven moment naar huis, mar wij bleven nog om de uitslag mee te maken. En om Idol Piet te horen, want hij was als één van de laatsten aan de beurt. Ook hij zong erg goed vond ik!

Elke en Idol Piet

Rond 22.30 uur was iedereen dan eindelijk klaar en kon de jury in beraad, zodat rond 23.15 uur de uitslag bekend kon worden gemaakt. De jury begon met het bekend maken van de nummer 15 (die had 112 punten) en zo gingen ze omhoog. Nummer 14… 13… 12… 11… 10… en Cheyenne en Cherida zaten er steeds maar niet bij, en je zag langzaamaan dat de hoop op een plek bij de laatste 17 verdween. Ze wisten dat ze het goed gedaan hadden, maar bij de laatste acht, nee dat vast niet. Elke was inmiddels wel door, dus we waren erg blij voor haar. Toen de nummer twee genoemd was, waren Cheyenne en Cherida nog steeds niet geweest, en tot mijn verbazing ook Idol Piet niet, en de hoop werd gevestigd op de publiekkeuze. Misschien zaten ze daar dan bij, het publiek had de zaal immers afgebroken toen ze optraden. Maar ook toen werden ze niet genoemd. Cheyenne en Cherida niet, en Piet ook niet.

Elly en Cheyenne

Piet en Cheyenne

Toen moest alleen de nummer één nog en de spanning was echt te snijden, behalve bij Cherida, want die had zoiets van "zullen we gewoon gaan nou, want ik heb honger". Het was zo druk in het café geweest dat ale lekkere dingen uitverkocht waren, vandaar. En toen ineens werd er geroepen "De nummer 1 met 187 punten: De zusjes Krijgsman!". En natuurlijk waren we allemaal enorm blij! 187 uit de maximaal te halen 200 is ook wel héél veel. De dames stormden het podium op om het applaus in ontvangst te nemen, en nadat het één en ander was uitgelegd rond de volgende ronde, kwamen alle finalisten het podium weer af, Cheyenne rende richting Elly en vloog om haar nek, en Cherida holde richting mij en vloog mij om m’n nek en daarna vlogen ze allebei Wim om z’n nek. Ja, blij waren ze wel!

Natuurlijk moesten ze het winnende lied nog een keer zingen, en daarna was het echt voorbij. Inmiddels was het ook bijna 24.00 uur geworden, dus dat mocht ook wel. We moesten immers allemaal nog twee uur naar huis rijden. Op de parkeerplaats gingen we ieder richting onze eigen auto en bij het afscheid vloog Cheyenne me om de nek en zei "Dank je wel, zonder jou was dit nooit gelukt". Dat vond ik wel erg veel eer, maar het geeft wel aan hoe dankbaar die meiden zijn, en dat maakt ze ook zo ontzettend leuk.

Na een rit van bijna twee uur kwam ik dan eindelijk rond 2.00 uur thuis en had ik naar bed kunnen gaan… ware het niet dat ik nog een liedje moest afmixen. De dag erna moest m’n derde inzending voor Kinderen Voor Kinderen (liedje ‘Blijven Zitten’) op de post en Christian zou de gitaar en leadzang opnemen, maar door opstandigheden had hij dat niet eerder kunnen doen en opsturen dan deze zondag. Om 2.15 uur kwam hij nog even online om mij de bestanden te sturen en ik kon aan de slag. Rond 3.30 uur was het mixen klaar, snel CD-tje branden, controleren of ie goed is en in de envelop schuiven. En toen kon ik dan wel eindelijk m’n bed in.

Oja, en vergeet niet de single van Cheyenne te downloaden op haar site. Met piano, piano-arrangement en hoesontwerp van mij.

Mijn vorige log eindigde op de zaterdagochtend na m’n vakantie in Oostenrijk. We waren blijven overnachten bij m’n ouders in Limburg, en ‘s ochtends op weg richting Apeldoorn zouden Saskia en Johan me afzetten in Horst, waar ik samen met Jeroen van Delft de laatste hand ging leggen aan onze nieuwste Kinderen Voor Kinderen demo. Eigenlijk was die heel apart tot stand gekomen.

We hadden al besloten dat we dit jaar weer een nieuwe demo wilden insturen, maar echt een goed idee kregen we nog niet. Vlak voor m’n vakantie kreeg ik ineens een stukje couplet en refrein van JeroenD, met de vraag of ik er muzik op kon maken. Dat lukte uiteindelijk en op de donderdag voor de vakantie liet ik JeroenD een idee horen. Hij vond het leuk klinken en zei "Als je nou ook nog iets voor de brug kunt verzinnen en wat toetspartijen kunt inspelen dan zorg ik dat tijdens je vakantie de rest wordt ingespeeld". Afijn, ik vrijdag tussen 18.00u en 20.00u een brug geschreven en de toesten ingespeeld… en om 21.00 uur richting Oostenrijk. De rest was werk voor JeroenD.

De zaterdag direct aansluitend op m’n vakantie was dus gepland om een aantal kinderen het in te laten zingen. In de tussenliggende week heeft JeroenD gezorgd voor de rest van de tekst, een bassist/gitarist en een drummer om het nummer af te maken. In eerste zou ik zaterdag niet in de studio erbij zijn, maar omdat het vrijdag zo’n rotweer was en we eerder teruggingen kon dat ineens toch wel.

We hadden Veerle Ruizendaal en Victor Peeters, uitgenodigd voor de solo-partijen. Beiden zijn ex-KvK-lid, Victor bekend van ‘Gouden koets’ en ‘Stresskip’ en Veerle van ‘Spinnenkop’ en ‘Laat maar waaien’ en van de musical Annie. Daarnaast zongen de twee dochters van regiocoördinator Limburg Henriette van het KvK Songfestival de koortjes in.
Eerst werd er geoefend met z’n allen in de muziekschool van Horst en toen het tijd was voor opname gingen we richting studio. Toen we aankwamen had de technicus de sporen met instrumenten al ingelezen en wat gemixt, zodat we meteen met de zang konden beginnen. Eerst Veerle en Victor, en na een wat zoekend begin stond het er eigenlijk best snel op. Je merkt toch dat ze allebei al studio-ervaring hebben, ondanks hun jonge leeftijd.

Toen waren de dames van het koor aan de beurt. Zij hadden nog nooit in een studio opgenomen, maar desondanks ging het na een wat voorzichtig begin erg goed. Om het koor-effect te versterken werden ze twee keer opgenomen, zodat er vier stemmen op de band kwamen. Tijdens het opnemen luisterden Veerle en Victor mee en Veerle kwam ineens naar me toelopen en zei dat één bepaald woord toch echt over moest. Ze vond dat ze het echt niet mooi zong. Hoezo goede oren?

Afijn, na het koortje gingen Veerle en Victor dus nog even. Even kijken of dat ene woordje over kon/moest , maar ook omdat de brug over moest. We hadden bedacht dat ze het grootste gedeelte daarvan samen zouden zingen, maar het bleek toch lastig om dit goed zuiver te krijgen, omdat ze unisono zongen (=allebei op dezelfde toonhoogte). We besloten toen uiteindelijk maar om ze om en om te laten zingen en alleen de laatste regel samen. Dat werkte een stuk beter!

Het bleek zowiezo dat het liedje een stuk lastiger in te zingen was dan ons nummer van vorig jaar, ‘Rolstoel’. Dit was waren blijkbaar toch lastiger zinnen om te zingen en het was ook vrij hoog geschreven. Met name Victor haalde één bepaalde plek maar nét. Bijkomend lastigheidje was dat Veerle pas de avond ervoor de tekst en proefdemo voor het eerst hoorde. Eigenlijk zou iemand anders haar partij inzingen, maar dat ging op het laatste moment niet lukken.
Na de zangopnames werd het nummer nog afgemixt, maar daar was ik niet meer bij, dat deden JeroenD en de technicus. Ik werd ondertussen door Henriette naar het station gebracht en van daaruit met de trein naar Apeldoorn. Uiteindelijk ‘s avonds dan eindeljk terug van vakantie, weer thuis.
Best apart eigenljk zo’n dag, precies ‘geplet’ tussen vakantie en thuiskomst.

En het leukste is dan toch ‘s avonds als je van JeroenD de eindmix krijgt en het resultaat hoort. We mogen best tevreden zijn vind ik. En nu is het afwachten of de VARA het liedje ook ziet zitten. Hij is inmiddels op de post ener volgt vanzelf een bericht of we ons op de nieuwe KvK cd, deel 28 alweer, gaan bevinden.
In totaal sturen JeroenD en ik 5 liedjes in:
- Pleegkind, wat we op deze zaterdag hebben opgenomen
- Rolstoel, dat we vorig jaar al instuurden en toen net niet de CD haalde
- Blijven Zitten, dat ik schreef op een tekst van een meisje van negen(!) jaar
- Vlinders in mijn buik, dat JeroenD schreef samen met Arjen Niemeijer (echt een kanshebber!!)
- De maan, met een tekst van Jan van Kempen. Eigenlijk is dit nummer nog niet af wegens tijdgebrek maar Jan wilde toch graag de tekst opsturen met mijn ‘proefproefproefmurmeldemo’ erbij

Tot slot… natuurlijk… de foto’s:

Technicus Hans Nillesen achter het mengpaneel

Direct na de opname van de solopartijen, van links naar rechts Veerle, JeroenD en Victor

Doorkijk in de studio, van voor naar achter, de wachtruimte/kantine, techniekkamer en studio

Alle artiesten bij elkaar, van links naar rechts Alice Mooren, Victor Peeters, Veerle Ruizendaal & Cathelijne Mooren

Vorige week was ik op vakantie, lekker een weekje relaxen. Hoewel, relaxen, we zijn toch ook actief geweest. De hele week geskied. Was er wel sneeuw dan, hoor ik je denken? Ja dat was er.
Okee, er was niet zoveel als andere jaren, maar de pistes waren prima. Met name hoger op de berg was er ruim voldoende sneeuw en ook goeie kwaliteit. Onder in de dalen was het wel een grappig gezicht. Alles mooi groen met af en toe een witte streep ertussendoor….. dat waren dan de plekken waar er een piste vanaf de berg het dal inkwam.

Vrijdagavond zijn Saskia, haar vriend Johan en ik eerst naar m’n ouders in Limburg gegaan, waar we zaterdagochtend vroeg vertrokken richting Duitsland. Het duurde erg lang voordat we eindenlijk sneeuw zagen onderweg. Om precies te zijn gebeurde dat eigenlijk pas in de laatste 20 minuten, toen we onze bestemming al zowat bereikt hadden en we al geruime tijd tussen de bergen zaten.

Onderweg in Duitsland op een parkeerplaats

Eenmaal aangekomen het huisje opgezocht. Het lag erg mooi, tegen de berg aan, recht tegenover het dorp met zicht op de pistes in het dorp.

Het uitzicht vanuit het raam

Zondagochtend gingen we eerst de spullen huren en regelen dat Johan op les kon. Hij had namelijk nog niet eerder geskied. Het bleek dat hij direct die middag kon instappen in een les die die ochtend begonnen was. En zo gebeurde het dat wij ook diezelfde middag al uitgebreid op de ski’s stonden. Terwijl Johan leste zijn wij de verschillende pistes afgegaan.

Ja, en dan het euvel wat je vaka hebt bij skivakanties, in feite wordt het op den duur saai om erover te vertellen. Je gaat namelijk elke dag…. skieën. En da’s leuk om te doen, maar wordt op den duur saai om over te vertellen, hahaha.

Helemaal boven op de top. Geweldig uitzicht, niet koud en helder weer, wat wil je nog meer.

Ik, pap en Saskia naast elkaar bij de instaphalte van één van de liften.

Op maandagmiddag maakte ik een beste smak, toen ik vrij hard ergens omlaag ging en ik even m’n blans kwijtraakte… overigens m’n enige val deze vakantie, maar ik had wel nog een tijdje last van m’n linkerchouder. Gelukkig was dat weer snel weg, en merkte ik het alleen als ik een bepaalde rare beweging maakte, en ook dat werd steeds minder. Waarschijnlijk omdat ik precies díé beweging had gemaakt tijdens m’n val.
Dinsdagavond was er een show van de skileraren in het dorp en natuurlijk zijn we wezen kijken. Erg leuk om te zien, formatieskieën, snowboards, skisleetjes, ouderwetse ski’s, etc.

Vanaf woensdag was Johan klaar met lessen en is hij met ons meegegaan. Die ochtend gingen we met z’n allen skiën op de pistes in het dorp, die wat eenvoudiger waren. ‘s Middags wilden we naar de Großglockner gaan, maar die bleek afgesloten. Toen zijn we een naburig dorp ingeweest, maar daar was zo weinig te beleven dat we terug richting ons thuisdorp Maria Alm gingen. Halverwege zijn we nog wel in Saalfelden blijven hangen om daar ergens te gaan eten. ‘s Avonds bleven we, zoals meestal in het huisje, lezen, TV kijken, spelletjes doen, etc.
Wel leuk om te melden, precies in het midden van de kamer stond een enorme kachel, die je nog het beste kunt omschrijven als een soort kruising tussen een ruimteschip, een metalen blok, een Bijenkorf en de nieuwste uitvinding van professor Barabas.

M’n moeder aan het lezen met achter haar de kachel.

Zicht op ons huisje.

Ook handig, onderin het huis een ruimte waar je de ski’s en schoenen makkelijk kon drogen en opbergen.

We hadden bedacht om vrijdagochtend nog te gaan skieën en dan ‘s middags weg te gaan, maar ‘s ochtends was het mistig, winderig en het regende… een staartje van de storm die donderdag o.a. Nederland geteisterd had. We besloten dan ook maar om op ons gemak op te ruimen en daarna richting huis te gaan. Zo gezegd zo gedaan, en zo zaten we rond 10.00u/11.00u in de auto. Een lange rit dit keer, want terwijl het op de heenreis enorm rustig was, was het op de terugreis juist druk. Tegen 21.30u kwamen we in Limburg aan, en na een onvervalst Hollands frietje thuis werd het tijd om naar bed te gaan. Zaterdagochtend moest ik weer redelijk vroeg op, want ik ging gelijk de studio in om een liedje op te nemen….. maar daarover meer in de volgende log.

Een nieuw jaar, 2007 alweer. Dat maakt het automatisch dat deze weblog precies een jaar bestaat. De ene keer wat vaker bijgewerkt dan de andere keer, maar hij bestaat nog steeds.

En alsof het zo lijkt te moeten zijn: De eerste log van vorig jaar ging over een dag opnemen in een studio, op 2 januari welteverstaan… dit jaar gaat de eerste log over……….. opnemen in een studio op….. 2 januari.

Jacky, Cheyenne, Cherida en ik zijn op die bewuste dag richting Roosendaal gereden, waar we gingen opnemen in de zolderstudio van Christian en Mariska. Het was al een tijd geleden afgesproken dat Cheyenne en Cherida een keer daarvoor langs zouden komen en we hadden het nu zo geregeld dat we met een klein groepje die kant op zouden gaan, wel zo gezellig.
We hebben het enorm naar onze zin gehad, en daarnaast ook nog een hoop opgenomen.
Cheyenne heeft ‘Dapper en sterk’ opgenomen (het nummer dat zij en ik een paar weken terug speelden in Café Meander), ‘Mama is morgen van mij’ en ‘Morgen’ (uit Annie). Cherida heeft ‘Ben zo benieuwd’ en ‘Vandaag gaan we je halen’ opgenomen. Aan het eind van de dag hebben we met z’n allen nog een versie van ‘Morgen’ opgenomen. Voor alles hebben we de originele backing tracks gebruikt, behalve voor ‘Dapper en sterk’, daarvoor had ik op een eerder moment al de pianopartij opgenomen.

Zoals altijd is zo’n dag weer veel te snel voorbij, maar we hebben elkaar beloofd het snel nog een keer over te doen. Wat rest zijn de foto’s:

ik en Jacky in de zolderstudio

Cheyenne zingt één van haar liedjes in

Close up van Cheyenne achter de microfoon

Christian achter de knoppen

Cherida gaat een liedje van ‘Kinderen Voor Kinderen 2005′ inzingen

Ja, en dan merkt ze ineens dat er een foto van haar gemaakt wordt

Als Cheyenne aan het zingen is, gaat Cherida even achter de andere computer msn-en

Het bewijs dat Cheyenne op het Annie-forum is geweest

Cherida zingt haar tweede liedje, ‘Vandaag gaan we je halen’, in

Eenmaal terug in Arnhem nog een kop thee bij familie Krijgsman (foto gemaakt door Cherida)

Een filmpje van onze gezamelijke opname. Dit was de eerste take, de tweede take was beter, maar ja, die staat dan weer niet op video. (met dank aan de weblog van Cheyenne & Cherida)

Voor een ander verslag verwijs ik graag naar de weblog van Cheyenne en Cherida. Daar is ook Cheyenne’s uitvoering van ‘Dapper en sterk’, met mij op piano, te downloaden.

Goed, leuk allemaal dat opnemen, maar er is meer gebeurd. Zo ben ik eerste en tweede kerstdag bij m’n ouders in Limburg geweest. Het nieuwe huis ziet er steeds mooier uit, nu alleen de omgeving nog, dat is nog een beetje een bouwplaats.
Tussen kerst en oud&nieuw moest ik werken, maar gelukkig was er ook voldoende tijd voor ontspanning. Zo ben ik 29 december samen met Margreet naar de band Room Eleven gegaan in de Gigant. Ik kende ze van een eerder kleinschalig optreden en was erg verrast. Ook deze keer stelden ze niet teleur. Beetje jazzy muziek en vooral lekker los en spontaan gebracht. Kleine anekdote om dit aan te geven: Op een gegeven moment wilde iemand uit het publiek een foto maken van de gitarist. Dat lukte niet zo goed, dus toen stelde zangeres Janne voor dat zij wel een foto zou maken. Dat deed ze… en nog een keer… en nog een keer… maar echt tevreden met het resultaat was ze niet, en gaf toen het toestel maar weer terug. Mochten ze ooit in je buurt optreden, het is een aanrader. Ook de CD mag er zijn, pap/mam als jullie dit lezen, dikke kans dat jullie het ook best kunnen waarderen.

zangeres Janne

Oud&nieuw heb ik gewoon lekker thuis gevierd, in m’n eentje. Dat wil zeggen, toen ik om 12 uur naar buiten ging om het vuurwerk te bekijken waren de buren daar ook en die nodigden me uit om nog wat te komen drinken. Gezellig, en het werd dus alsnog half vier.

Tot slot nog een foto van een paar weken terug, de dag dat ik met familie Krijgsman naar Amsterdam ging om daar op te treden in Café Meander. Hieronder een foto van de achterbankploeg.

Ik, Cheyenne en Cherida (vlnr)

De aankomende week ben ik nog thuis, daarna ben ik een week weg. Dan is het weer tijd voor een weekje skieën in Oostenrijk. Ongetwijfeld kunnen jullie daar na afloop weer iets over lezen op de log.

Afgelopen donderdag en vrijdag was er in Theater Gooiland iets bijzonders aan de hand. Er vonden twee benefietconcerten t.b.v. Warchild plaats, verzorgd door het koor NON STOP. NON STOP bestaat uit een stuk of 60 oud-Kinderen Voor Kinderen-leden uit werkelijke alle 26 voorbije KvK-jaren, die de koppen bij elkaar gestoken hebben, dit alles onder de beziedende leiding van Majel Lustenhouwer, koordirigent van KvK 1 t/m 25. Ikzelf was enigszins bij de organisatie betrokken in die zin dat ik beide avonden het gebeuren op film heb vastgelegd, in principe niet voor commerciële doeleinden, maar als herinnering voor de medewerkers aan dit fantastische project.

En fantastisch was het zeker te noemen. Met name vrijdag was de sfeer dermate dat het leek alsof het koor een beetje boven het podium zweefde. Over het programma ga ik niet al teveel zeggen, daarvoor kan ik je het beste verwijzen naar het forum van de Kinderen Voor Kinderen Fansite, maar zeker is dat ik een paar leuk dagen heb gehad.

Aangezien donderdagmiddag de generale was moest men er vroeg zijn die dag, ik was ook redelijk op tijd (uur of 5, maar toen was het koor al een paar uur bezig) en natuurlijk moest er tussendoor ook gegeten worden. Dat was werkelijk bijzonder goed geregeld, ruime keus en zo ontzettend lekker. En alles werkelijk alles was gesponserd niet te vergeten. Zowiezo werkte iedereen die iets met dit project te maken had op vrijwillige basis mee!

De vrijdag was er een bijzondere afsluiting van het programma, het koor had zonder dat Majel het wist de KvK-tune ingestudeerd met een speciale op Majel gerichte tekst en die werd als allerlaatste ingezet.
Verder was het vrijdagavond na afloop partytime en met een aantal mensen zijn we nog in het cafégedeelte van Gooiland gebleven voor een ‘afterparty’, waar het overigens erg gezellig was.
Ik heb, naast filmen, ook een paar foto’s gemaakt, die zijn in principe alleen voor intern gebruik, maar een paar heb ik eruit gehaald voor deze weblog, waarbij natuurlijk degenen van later op de avond wijselijk achtergehouden zijn, haha.
Ook de ‘kluizenactie’ van in de pauze staat niet op foto vastgelegd, maar gelukkig is daar nog video van. Bij de kleedkamers in de pauze had koorlid Yael  met een aantal anderen Victor (voor de KvK-kenners, dat kleine mannetje dat o.a. Gouden Koets zong) opgesloten in een kluizenkastje, dit tot veel hilariteit van eenieder. Totdat Majel langskwam en dit toch niet zo’n goed idee vond. De bevrijding van Victor is in ieder geval vastgelegd op tape, dus dat zal niet meer vergeten worden.

Zoals ik al zei was het eten erg goed geregeld, en nogmaals, alles gesponsord hè!

De opstelling van het koor tijdens het concert. Dit is tijdens de soundcheck, tijdens de show heb ik geen foto’s gemaakt, want toen was ik aan het filmen.

Na afloop was het erg gezellig zoals je ziet. Hier ik met Sophie Schra uit het koor, rechts haar moeder en links Lyda, de moeder van Daan. Zij heeft werkelijk zoveel gedaan om dit project tot slagen te brengen, petje af!

Op dit moment ben ik te horen als pianist op de muzikale kerstgroet op de site van Cheyenne en Cherida Krijgsman.
We hebben ‘m opgenomen vorige week zondag bij hun thuis, voordat we richting Amsterdam gingen om daaar op te treden bij de Talentshow van Babette Labeij, de zangschool waar Cheyenne zit.

Het optreden dat Cheyenne en ik daar hebben gedaan is te horen direct na de kerstgroet, ook op de site van Cheyenne & Cherida.

Luister ‘m via deze link: Cheyenne & Cherida

Aankomende zondag 17 december zal ik Cheyenne Krijgsman begeleiden tijdens de Talentshow van Babette Baleij in Café Meander in Amsterdam. Zij zal een lied zingen en ik verzorg de pianobegeleiding.
Hoe laat we precies aan de beurt zijn weet ik nog niet, maar op www.babettelabeij.com kun je in ieder geval meer informatie vinden over de hele show.

Goed, dat is eruit, een beetje reclame. Wat is er verder afgelopen week gebeurd?

Doordeweeks eigenlijk niet zoveel bijzonders, maar vrijdag begon het drukke muzikale weekend. Gelukkig wel met alleen maar leuke dingen.
Vrijdagavond was de allereerste Annie-voorstelling van de Efteling Toppers, de groep kinderen waarin Cheyenne Annie speelt en Cherida Molly. Natuurlijk ben ik komen kijken en ik moet zeggen dat ik positief verrast was. Het was gewoon echt erg goed. Niet alleen Cheyenne als Annie of Cherida als Molly, maar zowiezo de hele show. Veel goeie acteurs/actrices, mooie muziek, mooie decors, etc.
Mocht je zin hebben de musical een keer te gaan zien, doen, het is een aanrader. Ik ga in ieder geval nog een keer in februari naar de allerlaatste van de Efteling Toppers.
Na de voorstelling was het ook erg gezellig, lekker kletsen met de papa’s en mama’s, verschillende vrienden die ook aanwezig waren en natuurlijk met de kinderen van de cast. Vooral Cherida (voor haar was het écht haar állerállereerste voorstelling) sjeezde na afloop overal rond, tussen het foto’s maken en handtekeningen zetten door.
Onderstaande foto wil ik jullie niet onthouden. Links zie je Mariska (vriendin van goeie vriend Christian), in het midden Cherida en rechts ikzelf. We stonden, of in het geval van Cherida ‘zaten’, toevallig zo te kletsen en iemand vond dat dit tafereel echt even vastgelegd moest worden.

Daarna zijn we met fam. Krijgsman en de vriendengroep naar de MacDonalds gegaan en wie kwamen we daar tegen…. Lianne van de kindercast met haar ouders en nog een aantal andere castleden. Het bleef nog lang gezellig, totdat de Mac echt zijn deuren eens wilde sluiten.

Zaterdag was het wederom ‘Krijgsman-dag’, want er moest gerepeteerd worden voor de Talentshow. Dus ik weer in de auto naar Arnhem en ik zeggen dat het best een vruchtbare middag was. Naast repeteren hebben we ook nog wat dingen uitgeprobeerd met nieuwe liedjes en melodietjes.
‘s Avonds was het dan tijd voor een andere vorm van vermaak: Ernst Jansz trad op met zijn solo-programma ‘Molenbeekstraat’, gebaseerd op zijn nieuwste boek en cd met dezelfde titel. Het was een erg mooie voorstelling, ingetogen met vooral liedjes begeleid op gitaar of piano, afgewisseld met voorleesfragmenten uit zijn boek. Wel leuk was dat de ‘sprookjes’ werden verbeeld door een Indonesische ‘beeldkunstenares’… moeilijk uit te leggen wat ik precies bedoel, maar zij verbeeldde de sprookjes op een geheel eigen en indonesische manier.
Na afloop heb ik Ernst nog even gesproken (grappig, hij herkende mij eerder dan dat ik doorhad dat hij achter me langsliep) en samen op de foto geweest….. al was het alleen maar omdat het zo lang geleden was dat we dat voor het laatst deden.

Zondag wederom…. Krijgsman-dag, jawel. In Alphen aan de Rijn waren de TV-opnames van de finale van ‘ons’ Kinderen Voor Kinderen Songfestival, en het KvK-koor zou optreden als gast. Aangezien Cherida in het koor zit wilde Krijgsman graag komen kijken, maar omdat alles compleet uitverkocht was, heb ik via de ledengroep vrijkaartjes voor hen geregeld. Het was een erg leuke show, over het algemeen hoog niveau. Maar wie er gewonnen heeft etc vertel ik nog niet. Zaterdagavond 16 december komt het op TV, dus dan kun je het zien.
Na afloop nog nageborreld met een aantal ledengroepmensen, vervolgens in de tot artiestenfoyer omgedoopte 2e foyer en daarna…. naar de Burger King. Ja, want  ik moest en zou van Cheyenne Twister Fries proberen, die waren veel lekkerder dan normale friet. En eerlijk is eerlijk, ze had wel gelijk. Aan het eind nog een discussie over ijs gehad, en daarna… naar de auto’s en naar huis. Eerst gezamelijk een stukje lopen en zodra ik de parkeergarage in moest hebben we elkaar gedag gezegd… na een constant aan mijn arm hangende Cherida losgeweekt te hebben, tenminste.

Verder een rustige week gehad, gewoon werken, dinsdagavond dirigeren bij Advendo, woensdagavond eindejaarsetentje met Accona en vanavond lekker vrije avond.

Afijn, morgen gezellige afsluiting van de VARA Songfestival groep, zaterdag hetzelfde van Deta en zondag optreden in Café Meander….

EN WEL KOMEN KIJKEN HE!……. als je wilt.

Zoals ik in mijn vorige log al vertelde ben in zaterdag naar Rednex geweest. Ze deden een show in Oberhausen, vlak over de Duitse grens. Het was tijdens een soort grote kerstmarkt en het was erg gezellig. Vantevoren kwam ik nog de vaste groep Duitse ‘aanhangers’ tegen, dus daar heb ik nog een tijdje mee zitten kletsen. Na de show was er helaas geen tijd om met de band te praten, want ze moesten gelijk weer door naar een volgend optreden in Gelsenkirchen. Het was wel jammer dat ik niet wist dat dat diezelfde avond was, want Gelsenkirchen ligt vlakbij Oberhausen, dus als ik vantevoren had geweten waar ze precies op zouden treden was ik er gewoon achteraan gereisd. Ach, voordeel was wel dat ik nu redelijk op tijd thuis was.

Misschien ook maar goed, want zondag was het weer vroeg op voor een kijkje bij de repetitie van het NONSTOP koor, het koor bestaande uit oud-Kinderen Voor Kinderen-leden. Op 21 en 22 december geven een stuk of 50 oud-koorleden een concert in Theater Gooiland in Hilversum t.b.v. Warchild. Iedereen werkt belangeloos mee en alle opbrengsten gaan dus naar Warchild. Een goeie reden om allemaal te komen kijken zou ik zeggen, meer informatie en kaartverkoop is te vinden op www.nonstopzingen.nl.
Ik heb zondag al het één en ander mogen horen en ik kan zeggen dat het erg mooi wordt. Het is een kerstconcert, dus op het programma staan diverse bekende en minder bekende kerstnummers, maar natuurlijk ook een aantal grote Kinderen Voor Kinderen (kerst-)hits en een aantal gastoptredens. Het geheel gaat gepresenteerd worden door Menno Bentveld. Dit alles onder leiding van oud-KvK-koordirigent Majel Lustenhouwer, die 25 jaar lang voor het koor heeft gestaan.

Verder niet zo gek veel bijzonders gebeurd de afgelopen week, behalve dan dat ik woensdagavond gebeld werd door familie Krijgsman. Dochter Cheyenne gaat over twee weken een lied zingen bij de Talentshow van Babette Labeij in Café Meander in Amsterdam, en ze wilde graag dat ik haar daar op de piano zou begeleiden. Zo gezegd zo gedaan, dus gisteren ben ik naar hun toe gegaan om te repeteren en het wordt erg mooi. Zowiezo is het altijd weer een warm onthaal in huize Krijgsman, een hoop gezelligheid en kopje soep en mee-eten is vrijwel standaard inbegrepen, lijkt met wel.
Afijn, als jullie het resultaat willen horen, dan moet je maar komen kijken op 17 december in Amsterdam, meer info is te vinden op www.babettelabeij.com en www.cafemeander.nl.

Vrijdag ben ik nog even langs het oude huis van mijn ouders gereden. Ze zijn inmiddels verhuisd naar Limburg, en op de plek van het oude huis komt een compleet nieuwe woonwijk. Zoals jullie op onderstaande foto’s kunnen zien is er van het oude huis niet veel meer over dan een berg puin.

Vanmiddag verjaardagsvisite bij familie Vonck en volgend weekend de allereerste Annie-voorstelling van Cheyenne & Cherida, en ik ga erheen, ben erg benieuwd. Zondag dan de finale van het Kinderen Voor Kinderen Songfestival, het moment waar we eigenlijk het hele jaar naartoe gewerkt hebben met de hele groep, en aangezien het Kinderen Voor Kinderen koor als gast optreedt loop ik daar weer de Krijgsmannen tegen het lijf. Of zoals ik gisteren tegen Cherida zei toen ze teleursgesteld zei dat ik helemaal nog niet naar huis moet: "Je krijgt nog kans genoeg om me helemaal zat te worden".